Robert-Havemann-Gesellschaft/Frank Ebert

Demokrasinin Evi

Demokratik Almanya Cumhuriyeti’nde (DDR) 1989’u 1990’a bağlayan ayları, devrimci çatışmalar belirledi. Çatışmalar, kendisini ülkedeki sayısız miting ve grevle gösterdi. Çatışma alanlarından birisi de „Merkez Yuvarlak Masa“ydı. Burada sistemi eleştiren güçler, Sosyalist Birlik Partisi (SED) diktatörlüğünün temsilcilerine karşı, Doğu Alman toplumunun demokratikleşmesi için mücadele etti. 

Friedrichstraße 165 No’lu köşedeki ev, „Demokrasinin Evi“ adıyla bu mücadelenin sembolü oldu. Ocak 1990’da „Yeni Forum“, „Demokrasi Şimdi“, „Yeşil Liga“, „Birleşik Sol“, „Bağımsız Kadınlar Birliği“ veya „Barış ve İnsan Hakları Girişimi“ adlı Yurttaş Hareketleri bu etkileyici binaya taşındılar. Bu binanın önceki kiracısı SED, „Yuvarlak Masa“nın kararıyla, diğer grupların buraya taşınabilmesi için, binayı boşaltmıştı. 

SED’nin bilgi tekelinin karşısına bağımsız bir basın çıkarmak gerekiyordu. Demokrasinin Evi’nden sadece birkaç metre ilerde, Französische Straße 47’de, Aralık 1989’dan itibaren „Diğeri“ adlı haftalık gazetenin yazı kurulu çalışmalarını başlattı. Gazete, „Yeni Forum“un yeni kurduğu BasisDruck yayınevi tarafından yayınlandı.

BasisDruck yayınevi, Mart 1990’da çıkardığı başka bir yayınla kendisinden söz ettirdi. Yayınevi, daha önceleri korku salan DDR gizli servisine ait belgeleri kitap olarak yayınladı. Kitabın ismi, „Ben hepinizi gerçekten seviyorum. Güvenlik Bakanlığı’nın emir ve durum raporları.“

16 Mart 1990: „Ben hepinizi gerçekten seviyorum.“ adlı kitap, Demokrasinin Evi önünde satılıyor. Kitapta, o güne kadar gizli kalan Güvenlik Bakanlığı’nın belgeleri yer alıyor.
Quelle: ADN/ZB/Altwein
Demokrasinin Evi, Berlin dışında da tanınıyordu. O, SED iktidarına son veren yurttaş protestolarının simgesiydi.
Quelle: Ilona Schäfer
Blog aufrufen
Kontakte aufrufen
zum Seitenanfang